L0Ve T0 SeE y0U cRy

کاش وقتي زندگي فرصت دهد * گاهي از پروانه ها يادي کنيم * كاش بخشي از زمان خويش را * وقف قسمت کردن شادي کنيم * کاش وقتي آسمان باراني ست * از زلال چشمهايش تر شويم * وقت پائيز از هجوم دست باد * کاش مثل پونه ها پرپر شويم * کاش وقتي چشم هايي ابريند * به خود آييم و سپس کاري کنيم * از نگاه زرد گلدان هايمان * کاش با غربت پرستاري کنيم * کاش دلتنگ شقايق ها شويم * به نگاه سرخشان عادت کنيم * کاش شب وقتي که تنها ميشويم * با خداي ياس ها خلوت کنيم * کاش گاهي در مسير زندگي * باري از دوش نگاهي کم کنيم * فاصله هاي ميان خويش را * با خطوط دوستي مبهم کنيم * کاش با چشمانمان عهدي کنيم * وقتي از اينجا به دريا ميرويم * جاي بازي با صداي موجها * دردهاي آبيش را بشنويم * اكش مثل آب, مثل چشمه سار * گونه نيلوفري را تر کنيم * ما همه روزي از اينجا ميرويم * کاش اين پرواز را باور کنيم * کاش با حرفي که چندان سبز نيست * قلب هاي نقره اي را نشکنيم * کاش هر شب با دو جرعه نور ماه * چشم هاي خفته را رنگي زنيم........